İkinci dünya savaşının yaklaşmasıyla tutsak Avrupa’daki gözler umutla veya umutsuzlukla Amerika’daki özgürlüğe çevrilmişti. Lizbon gemi kaynayan bir liman oldu. Göçmen kafileleri ızdırap içinde dolambaçlı yollardan ilerliyorlardı. Paris’ten Marsilya’ya, Akdeniz’den Cezayir Oran’a. Buradan da trenle, arabayla ya da yaya olarak Afrika kıyılarından Fas’ın Kazablanka şehrine. Kazablanka’da şanslı olanlar Lizbon’ a geçiyor ve yeni dünya Amerika’ya ulaşıyorlardı. Kazablanka’da kalanlar ise beklemeye devam ediyorlardı. Bekliyorlar, bekliyorlar, yine bekliyorlar…Bir Hollywood klasiği bu repliklerle başlıyordu. Sam eski şarkılardan çal diyordu Ilsa karakterindeki Ingrid Bergman. Sonrasında son defaymış gibi öp beni diyordu, Rick rolündeki Humphrey Bogart’a. Tüm zamanların en iyi aşk filminin hikayesi Kazablanka’da geçiyordu.

Mavişehir su baskınları ile her karşılaştığında...