|
Yazar Kutlu ÖZEMRAK
|
|
Salı, 13 Kasım 2007 |
|
Mavişehir su baskınları ile her karşılaştığında...
|
|
Devamını oku...
|
|
Yazar Çağla TOYGAN
|
|
Salı, 06 Kasım 2007 |
|
Yazıma başlamadan önce ilk olarak, çıkardığı Mavişehir life dergisi ve portalı ile her türlü yenilik, projeler ve bunun yanında hepimizin yaşadığı ve yaşayabileceği sıkıntılar konusunda bizi bilgilendiren haberler yayınlayan Kutlu Özemrak' a teşekkür ederim. Bu hafta değinmek istediğim konu, sayın Kutlu Özemrak' ın yazısında bahsetmiş olduğu anket sonuçlarından güvenlik ve huzur ile ilgili olan kısmı. Bundan 10 yıl önce Mavişehir'in ilk sakinlerinden biri de ben ve ailemdi. EGE Park yoktu o zamanlar.
|
|
Devamını oku...
|
|
Pazartesi, 05 Kasım 2007 |
|
.....ili kırsalında teröristlerin dur ihtarina ateşle karşılık vermesi sonucu çıkan çatışmada...güvenlik görevlisi şehit oldu. Ya da......ilinde devriye görevini yerine getiren..aracına açılan ateş sonucu..güvenlik görevlisi şehit oldu.Ya da......ili kırsalında teröristlerce döşenen mayının patlaması sonucu...asker yaralandı..
|
|
Devamını oku...
|
|
Yazar Melek UZUNKAVAK
|
|
Cuma, 02 Kasım 2007 |
|
Doğru giysiyi bulmak... Bazen işimize, çoğu zaman özel bir randevumuza son anda yetiştiğimiz hatta geç kaldığımız olmamış mıdır? Ayna karşısında, dolap önünde geçen dakikalar biri birine o kadar seri eklenir ki zamanın nasıl geçtiğini anlayamayız bile. Bu durumun sorumlusu bizim müşkülpesentliğimiz midir yoksa oldukça insani bir duygu olan, değişiklik isteme arzumuz mudur? Dolaplar, çekmeceler doludur ama yine de o an için doğru giysiyi bulamayız. Her sabah birçok evde aynı manzara yaşanır. |
|
Devamını oku...
|
|
Yazar Alper AKDENİZ
|
|
Cuma, 02 Kasım 2007 |
|
En uzun heceyi düşünüyorum günlerdir. Sonunda buldum. O kadar düşünmeye gerek yokmuş aslında. AŞK demek yeterliymiş. Şimdi ne kadar uzaksın bana? Şimdi ne kadar ötekisin ve şimdi ellerimde bir martı kan ağlıyor. Ben martıların ve güvercinlerin şehrindeyim sense bana 2000 kilometre uzakta bir yerdesin. Nerede olduğunu, kiminle olduğunu, ne yaşadığını bilmiyorum ama bildiğim tek şey aylardır seni; senden kalan bir şeyleri arıyorum. Bu mektup sana ulaşır mı onu da bilmiyorum? Belki eline alır ve yırtarsın. Belki bakar ve okumazsın. Belki bir postacı seni bulamaz ve mektubu geri postalar. İnsanın umudu olması güzel aslında. Belkiyle başlayan hiçbir sözcüğü sevmiyorum. Ne isterdim biliyor musun? Bu mektubun en başına “Aşkım seni çok özledim ve seni her geçen gün daha çok seviyorum.” yazmayı çok isterdim. Oysa aşkım değilsin. Sen yitik bir kentsin benim gönlümde. Ben ise senin gönlünde vatanına ihanet eden bir casustan başka bir şey değilim. Onca zamandan sonra neden böylesi bir mektup o narin ellerinde ve göz bebeklerini sonuna kadar açmış, kendine has gülümsemenle bu satırlara devam etmektesin – ki ben bu gülümsemen için ölürdüm – bense başka bir kentin soluk yüzünde sabahın olmasını beklemekteyim. Sana şunu söylemeliyim ki; aşık olduğun adam: artık yok. Benim de aşık olduğum kadın artık yok. Onun için rahat olabilirsin. Bana bak kafandan şu an bir sürü isim geçiyor bunu hissediyorum. Sakın bunu yapma. Sakın. Ben hiç kimseyim ve sen benim için çok şeysin öyle kal. Orada kal. Öylece kal. |
|
Devamını oku...
|
|
Yazar Çağdaş KÜRKÇÜ
|
|
Cuma, 02 Kasım 2007 |
|
Yağmur toprağa karışacak... Yaz bitti. Ne çok şey ummuştuk oysa biz yazdan, o bize neler verdi. Hepi topu 3 ay bahsettiğimiz zaman dilimi. Oysa cehennemden gönderilmiş hiç bitmeyecek günler gibiydi. Sönmek bilmeyen orman yangınları, akmak bilmeyen su muslukları, 22 Temmuz gecesi, 17 Ağustos’un 8. yıldönümü ve daha pek çok iç karartıcı olay, doğal veya dayatma afet, hepsi başlı başına birer felaket!
|
|
Devamını oku...
|
|
<< Başa Dön < Önceki 1 2 3 4 Sonraki > Sona Git >>
|
| Sonuçlar 13 - 18 Toplam: 20 |
Köşeler 
