Bir insanı savaşın içine sokmak ve onu savaşması yönünde ikna etmek sanılandan daha zordur. Bedel vereceği şeye inanması gerekir askerin. Uğrunda öleceği şeyin kendisine ve ailesine manevi anlamda bir şeyler katmasını ister. Yoksa boşu boşuna gideceği bir savaşın ve yok olması muhtemel hayallerinin ona vereceği zararı hesaplayabilir. Kaybedecek bir şeyi olmayanlar için ise ayrı bir konu. Savaş onlar için bir intihardır. Kendilerini feda ederek gerçekleştirdikleri intiharın önemli olduğuna inanırlar.

Bir Amerikan askeri için ise Savaşın çok anlamları olsa gerek. Paralı bir askerlikten söz ediyoruz ve insanların Afganistan’da , Somali’de, Irak’ta savaşa ikna edilmeleri gerekiyor. Görünürde gerçekten çok zor ve dramatik. Amerikan askerlerinin çoğu Orduya para için katılıyor ve buradan kazandıkları paralar ile Üniversite paralarını çıkarmaya çalışıyor. Çıkarabilenler ordudan ayrıldıktan sonra okuyabilecekleri parayı kazanmanın verdiği gurur ile okula başlıyor diğerleri ise mezara gidiyor.

Şimdi burada aklıma takılan şu, ABD gibi dev bir ülkenin kendi vatandaşlarına üniversitede okuma kolaylığı sağlamadığına mı takılırsınız yoksa bu insanları suistimal ederek onları orduya almalarına mı? Hatta Orduya katılıp Amerikan vatandaşlığına geçme durumu var ki o daha da ayrı bir facia benim gözümde.

O nedenle şu askerin gözyaşları aslında çok şey anlatıyor. Boşuna yapılan savaşların acısını… Kaybolan hayallerini…Misket bombaları altında parçalanan çocukları…üniversite okuyacağım diye orduya katılan asker gençlerin yaşadıkları travmayı…

Evet bu gözyaşları hepsini acı şekilde anlatıyor…