Yaz bitti. Yeni bir mevsimle uyuyacak baharla uyanan doğa. İlkinin tezatını gösterecek sonbahar. Yaprakları dökecek, rüzgarı sokaklara eşlik edecek ve belki yağmur yağacak. En büyük hayallerimizden biri bu. Uğruna dualar edilen yağmur nihayet toprağa kavuşacak. Ya kavuşmazsa diye bir seçeneğimiz yok. İstedik ve olacak. Bundan önce istediğimiz her şeyi oldurabildiğimiz gibi bunu da becereceğiz. Biz yağmur istiyoruz, ona sadece yağmak kalacak. Çünkü ancak su temizleyebilir yaz felaketlerimizi. Yazın denizin dalgalarıyla köpüre köpüre kıyılarımıza vuran birikmiş pisliklerimizi, kötü düşlerimizi, beynimizdekileri…

Huzurun yakınlığında kaybolmak...

Durup düşününce nasıl başardığımızı anlayamıyorum bazen. Dışarıda renkler değişiyor, dışarıda hava değişiyor, hayat değişiyor… Biz olduğumuz yere çakılmış çiviler gibi kıpırdamadan izliyoruz. Acizliğimiz biraz da burada ortaya çıkıyor aslında. Müdahale etme şansımız var mı? Etsek de acaba yaz biraz daha bizle kalır mı? Cevabını bildiğim soruları soruyorum. Kelimelerle oynuyorum. Çünkü bir günü geride bırakırken yeni bir mevsime başlıyorum. 

Yaz bitti. İçimizdeki defterleri açmanın tam zamanı şimdi. Beyaz sayfalara bakıp umut dolmanın, belirleyeceğimiz geleceğimizi kararlarımızın kalemiyle o sayfalara yazmanın zamanı. Her şey bizim elimizde aslında. Böyle olmadığını bilsek de böyle olduğuna inanmalıyız. Hayatımız bildiklerimiz değil inandıklarımızdır bazen, mevsimler gelir geçer inançlar katık olur hamurumuza yaz geçerken, baharlar koşuştururken ve kış gelirken. Eski’yi bırakmadan, onu geçip gidenle uğurlamadan yeni’ye kucak açamayız. O halde bırakalım geçsin bu sıcak mevsim. Çatlak kuraklığını da yanına alıp çok uzaklara gitsin. Biz gözlerimizi kapayalım, ayaklarımızı denize sokup kıyıda oturalım. Huzurun yakınlığında kaybolalım.

Yaz Geçer..

Yaz bitti ve Eylül geldi şimdi. Suskunluğumuzu bıçak gibi kesip atacak, miskinliğimizi silkeleyip bizi ayıltacak günler var kapıda. Yorulmaya hazırlanıyor bedenimiz. Uzun tatiller, hafta sonu kaçamakları ya da yıllık izinler yok artık. Tanıdığımız yüzlerin tümünü yeniden göreceğiz ve her yıl tekrarladığımız sohbetleri ilk defaymışçasına yine edeceğiz. İlköğretimde “Yaz Tatilim” başlıklı kompozisyonlar yazacak öğrenciler, güneşli günlerin fotoğraflarını biriktireceğiz bakıp hatırlamak için. Uzağında kaldığımız döngünün içine başlarda zorlanarak da olsa gireceğiz. Hepimiz halkalarından biriyiz bu zincirin, belki bu Eylül diğerlerinden farklı olarak ben’liğimizin bilincini keşfedeceğiz.

Yaz bitti ve Ağustos ayının son günü bir kitabın içini açıp Murathan Mungan’ın şu dizelerini okuyup biz de üşüyeceğiz, ürpereceğiz. “Yaz Geçer” ve sonbahar gelir ardından kucağında yeni umutlar, yeni günler, yeni sesler ile. Farkına varmayı mutlaka öğreneceğiz.